Die eeuwige vermoeidheid ...

Iedereen die hooggevoelig is, kent het probleem van de zo vaak voorkomende en allesoverheersende vermoeidheid. Moet je die vermoeidheid nou stoer negeren? “Ach, morgen is het weekend, dan kun je lekker bijkomen”, “Waar ben jij nou moe van, jij bent nog zo jong!”, “Beetje moe, ach, gaat vanzelf wel over toch?”. Dit zijn zomaar wat opmerkingen die je als hsp regelmatig te horen zult krijgen.

Vermoeidheid is een prikkel die van binnenuit komt. Prikkels die van buitenaf komen, kun je nog wel eens negeren, maar vermoeidheid is een signaal vanuit jezelf. Daarom moet je er echt iets mee doen.

Vermoeidheid heeft een paar effecten:uitgeput

  • Het werkt vaak als een soort verdoving. Hierdoor komen er minder prikkels bij je binnen en fungeert het dus als een soort bescherming. Dit is dus een positief effect!
  • Door vermoeidheid ben je echter ook minder in staat om de prikkels die je wél waarneemt, goed te verwerken. Doordat je er minder goed mee om kunt gaan, word je steeds onrustiger en geïrriteerder.

Je lichaam blijft net zolang de signalen van vermoeidheid afgeven totdat jij er ontvankelijk voor bent. Als je er niets mee doet, zul je er alleen maar meer last van krijgen. Het bouwt zich op, met eventueel als uiteindelijk gevolg een burnout.

Acceptatie is hier dus het kernwoord. Accepteer de vermoeidheid als iets wat van jou is, iets wat bij jou hoort. Als je dat doet, móet je wel op die prikkel reageren. Luister naar jezelf en handel ernaar. Als jij het accepteert, zal je omgeving het vanzelf ook accepteren als iets wat van jou is. Als je het zelf niet accepteert, hoe kun je dat dan van je omgeving verwachten?

Zoek blogbericht op categorie